Imparat sos cantos de Nadale e sa missa in latinu dae su preideru de ‘idda. Cantat in cheja in sas novenas, in sas missas de Chida Santa e in sas missas Cantadas. Daboi incominzat a cantare in sas piattas cun sos cantadores sardos. Sa mama si torrat a cojuare cun d’unu impegadu de su Comune e totta sa familia dae Via Brigata Tattari si trasferit in sa domo noa in Via Vittoriu Emanuele, una domo chi oe no b’est pius ma b’est su monumentu a issa dedicadu dae s’Amministrazione Comunale a nomene de sa ‘idda de Siligo e de tottu cussos chi l’hana amada e istimada.
Propriu dae unu bascone de custa domo (comente narat issa in meda occasiones) Maria abbaidaiat s’orizzonte immaginende su futuro. In su 1957, a 23 annos est eletta Miss Sardigna. Gai incominzat pro Maria un’istrada noa de fagher. Sa ‘idda est sempre pius minore e in su 1958 sic’andat dae Siligo e andat a Roma.
In su 1960 si cojuat cun Seivadore Laurani, unu chi tribagliat in su Cinema e est meda famosu. Vivet in Roma ma torrat meda bortas in Sardigna pro aiscultare sos cantos sardos. Istudiat in Roma in s’Accademia de Santa Zizilia. In Sardigna collaborat cun Don Gjuanne Maria Dettori, preideru silighesu, istudiosu chi connoschet bene sa limba sarda e poeta meda famosu chi hat appidu importantes premios.
Dae isse imparat su cantu gregorianu e sas antigas melodias in limba sarda.
Sa carriera incominzat in su 1972 cando Ennio Morricone li faghet fagher unu discu pro su film “Mosè” e su primu discu sou “Paradisu in Re” bessit in su 1971 e daboi sighin tra sos pius importantes “Delirio” e “Nuovo Maggio” (1973), “Dies irae” (1974), “Vi canto una storia assai vera” (1976), “La voce e i canti di Maria Carta” I e II vol. (1977), “Umbras” (1978), “Aidiridiridinni” (1979), “Sonos de memoria” (1985), finzas a arrivare a s’ultimu discu guasi tottu in italianu “Le memorie della musica” (1993).